In gesprek met Annabel, 26 jaar. Ze is muzikant, illustrator en woont afwisselend in Bali en Nederland. Ze is op dit moment in Amsterdam om een yin yoga teacher training te volgen en haar eerste album af te maken. We spraken haar in een cafe in Eindhoven afgelopen oktober. 

Een andere wending

Toevallig bladerde ik vanochtend door een paar oude dagboeken en realiseerde ik me hoe erg ik ben veranderd, hoe anders mijn gedachten vroeger waren. Een aantal jaar geleden nam mijn leven een andere wending aan. Dit was in een periode waarin alles samen kwam. Ik voelde in mijn lijf dat ik het allemaal niet kon volhouden en ik liep tegen de grenzen van mijn energie aan. Op dat moment overleed ook mijn broertje. En ik stopte met mijn opleiding aan de Design Academy. Toen is er echt een knop om gegaan. Ik werd compleet in het ‘nu’ geworpen en ik kon opeens ‘nee’ zeggen tegen mensen. Er ontstond meer ruimte om te luisteren naar wat mijn hart eigenlijk wilde.

Ik herinner mij dat ik mezelf toen de vraag stelde; oké, wat wil ik dan doen? Hoe wil ik dat mijn dag eruit ziet? Je kan wel iets creatiefs willen doen, maar dat kan ook betekenen dat je tien uur per dag achter een computer terecht komt. Dus wat wil ik dan eigenlijk écht? Hoe voelt dat? Ik denk dat de verschuiving in mijn leven met deze vragen begonnen is.

Veilig voelen bij mezelf

Ik wist altijd al dat ik naar Bali wilde, maar niet waarom. Het was echt een oergevoel. Ik had mijn ticket al geboekt, maar toen overleed mijn broertje. Uiteindelijk ben ik drie jaar later gegaan. Je kan wel iets graag willen, maar soms is het nog niet het juiste moment. Ik wilde niet op reis om van iets te vluchten. Dus ik bleef in Nederland en verhuisde naar Amsterdam. Ik had daar een atelier en een baantje. Daardoor voelde ik meer creatieve vrijheid om te gaan tekenen, het werk wat ik nu nog steeds doe. Op een gegeven moment ging het gewoon heel goed, ik voelde me weer tot mezelf komen. Toen wist ik ‘nu kan ik gaan.’

Ik ging niet meteen naar Bali, maar ik vertrok eerst voor een tijdje naar Spanje. Door het chaotische leven in Spanje ben ik elke dag gaan mediteren. Mediteren zorgde ervoor dat ik een nieuwe beste vriendin erbij had. Ik realiseerde me namelijk dat ik nooit alleen was, ik had altijd mezelf bij me, waar ik ook naartoe reisde. Ik voelde me op mijn gemak en veilig bij mezelf en dat was een voorwaarde om nieuwe stappen te zetten. Die nieuwe stap was Bali.

Twee werelden

Afgelopen jaren heb ik afwisselend in Bali en Nederland gewoond. Wanneer ik in Bali ben ervaar ik kalmte en ruimte. Het is gemakkelijk om achterover te leunen in de flow. Alles gebeurt organisch. In Amsterdam kan het een uitdaging zijn om aan deze gevoelens vast te houden. Maar hier zijn is wat ik nu nodig heb. Het volgen van een yin yoga teacher training, het afmaken van mijn eerste album en werken aan mijn kunst. En ik weet nu, na al die jaren, dat ik de natuur nodig heb in mijn dagelijks leven. De planten en het buiten zijn helpen me om op te laden en me te verbinden met mezelf.

Mijn uitdaging op dit moment is het afwegen van de hoeveelheid werk die ik fysiek aankan, aangezien ik rekening zal moeten houden met mijn energie. Wat mijn leven in een stroomversnelling zou kunnen brengen: het hebben van een huisje, een goede acupuncturist, therapie voor het overlijden van mijn broertje, het starten van een Crowdfunding om mijn album af te kunnen maken en tenslotte een yoga-opleiding, daar ben ik net al mee gestart.  

Mijn plek in de samenleving

Ik dacht juist dat ik buiten de samenleving stond. Maar ik merk hoe meer ik dacht dat ik afstand nam, hoe meer ik in de samenleving kwam te staan. Ik heb nu veel meer ruimte voor de mensen om mij heen. Ik zou geen voorbeeld willen zijn, maar wel iemand die iets kan raken bij anderen, zodat ze hun waarheid blijven voelen.

Wat is energie voor mij? Alles. Als ik aan energie denk dan geeft het rust omdat ik weet dat niets vaststaat. 

Volg Annabel via instagram of ga naar haar website