Jeroen, 24 jaar. Samen met Bart is hij de oprichter van Meraki Algarve, hun home base is hun stukje land op Vegan Hills. We spraken Bart en Jeroen afgelopen oktober in Portugal over hun avonturen, idealen en toekomstplannen. Momenteel zit Jeroen voor een half jaar in Afrika en is Bart bezig hun stuk land verder te ontwikkelen.  

Nieuw wereldbeeld

Ik had lange tijd geen flauw idee wat ik wilde. Ik ben gaan studeren om het studeren, mijn Bachelor Economie heb ik gedaan omdat ik niet wist wat ik anders moest gaan doen. Het studeren zelf ging me wel gemakkelijk af. Ik heb een brein dat relatief goed leest, analyseert en verschillende invalshoeken samenvat om daar een verhaal van maken. Op een gegeven moment ben ik veel boeken gaan lezen, over bijvoorbeeld de neuroplasticiteit van het brein, voeding, kwantumfysica. Dit heeft mijn wereldbeeld doen veranderen. Ik ging me steeds meer afvragen waar we met z’n allen mee bezig zijn. Tijdens mijn Master Business Development and Entrepreneurship werd mijn interesse in duurzaam en sociaal ondernemerschap verder aangewakkerd. Ik heb uiteindelijk al mijn vraagstukken samengebracht in mijn Masterthesis. Daarin onderzocht ik hoe de kennis en de informatie die iemand bezit zijn wereldbeeld vormt, wat dan weer zijn gedrag van dag tot dag bepaalt.

Een plek in de natuur

In 2015 was ik klaar met mijn Master, die zomer werkte ik op een surfkamp. Ik kon daarna een seizoen als snowboardleraar werken en mijn off-piste diploma halen, een grote passie van me. Ik had ook een potje geld gespaard zodat ik kon reizen door Zuid-Amerika. Tegelijkertijd had Bart, een goede vriend, gezegd dat hij in Portugal was en ik kon langskomen. Dat heb ik gedaan. We zijn samen een maand door Zuid-Portugal gaan reizen en we beseften toen – en daar begint het allemaal mee – dat Portugal met de ongerepte natuur, het mooie weer en het aangename klimaat een fijne plek is om iets voor onszelf te beginnen. Om een plek te creëren waar je enerzijds van dag tot dag zelf fijn kunt leven en anderzijds mensen in aanraking kan brengen met een andere (duurzame) manier van leven, terug de natuur in. Dus we besloten in Portugal te blijven.

Als het tegen zit

Toen onze ideeën vorm begonnen te krijgen (onder de naam Meraki Algarve), kregen we te maken met een paar tegenslagen. We leerden iemand kennen die in de problemen zat. Deze man hebben we op weg geholpen met het opstellen van een business idee dat hij had. Vervolgens konden we zelf een stukje land bij hem kopen. Een paar weken later merkten we dat daar helemaal niks van klopte en dat we met z’n tweeën rond de 30 duizend euro verloren hadden. In één klap veranderde alles en moesten we bedenken hoe verder te gaan. We hadden ondertussen al een paar maanden in Portugal doorgebracht en het was ons opgevallen dat hier veel gelijkgestemde mensen zaten. Er zitten ook mensen tussen die vluchten van de maatschappij, maar over het algemeen zijn het mensen met projecten die dezelfde soort ideeën hebben over hoe we op een andere manier kunnen leven. Mede hierdoor voelden we nog steeds de verbinding met Portugal.

Bart moest in de zomer terug naar België om te werken, maar ik had verder geen plan. Ik zou eigenlijk na Portugal naar Zuid-Amerika gaan om te reizen, maar ik had net wel al mijn spaarcenten verloren dus Zuid-Amerika zat er niet in. Ik had opnieuw de keuze. Wat ga ik doen? Ik heb m’n opleiding mee, ik heb m’n ervaring mee en ik heb altijd het gevoel gehad dat het moet lukken om aan een baan te komen. Alleen het enige motief dat ik daarvoor had was financieel; ik heb liever een paar duizend euro extra achter de hand dan dat ik tot de nul loop. Toch voelde teruggaan naar Nederland om geld te verdienen heel koud en nietszeggend aan. De algemene economie student rondt zijn opleiding af en gaat dan kijken of hij ergens een internship kan gaan doen. Of dat nu het ene of het andere bedrijf is maakt niet uit, als je het internship maar kan doen, het op je CV kan zetten en ergens kan gaan werken. De grotere bedrijven waarin geld, olie etc. een belangrijke rol spelen, zijn voor de economie interessant maar hebben niet altijd het beste voor met het welzijn van de mens. Er zit voor mij geen intrinsieke motivatie achter om voor zo’n bedrijf te werken. Je doet alleen wat er van je verwacht wordt, je conformeert je aan bepaalde normen en waarden zonder dat het aansluit bij je eigen wereldbeeld.

Nieuwe mogelijkheden

Ondanks dat ons plan op losse schroeven stond bleef ik langer, ook al was dit rationeel niet de meest logische stap. Het was voor mij heel vreemd om met zo weinig financiële middelen te zitten. Toch voelde blijven het meest passend. Daarbij heb ik het geluk dat mijn ouders mij begrijpen en mij steunen in de minimale vorm wanneer dat nodig is. Ook al was onze eerste optie tot een stuk land mislukt, al snel diende zich een nieuwe mogelijkheid aan; een stukje land op Vegan Hills.

 

Vegan Hills beslaat 100 hectare aan de Westkust van Portugal. Verschillende ondernemers en creatievelingen zullen hier samenwonen, ieder op hun zelfgekozen deel van het land. Het uitgangspunt van Vegan Hills is om 100% veganistisch en zo zelfvoorzienend mogelijk te leven, met als einddoel meer te kunnen produceren dan wat er gebruikt wordt. De eerste mensen, zoals Bart en Jeroen, zijn op hun stukje land neergestreken en begonnen met de bouw van hun (off-grid) huis

Vegan Hills

Bart en ik besloten om ons bij dit project, wat echt nog in de kinderschoenen stond, aan te sluiten. Het is een complex en spannend proces, er komen toch 30-35 huishoudens bij elkaar met ieder hun eigen kijk op hoe zo’n project vorm zou moeten krijgen. Er spelen wat zaken die ervoor zorgen dat er nog onzekerheden zijn, maar ik laat de situatie op z’n beloop. Dat is bij mij nu de rode draad. Bart zegt altijd; “je kan wel altijd afstand nemen als iets anders loopt, maar je kan er ook gewoon voor gaan en er wat van maken.” Daarnaast is het een kwestie van leren door het te doen. Je kan boeken lezen over permacultuur, maar het zijn juist de projecten uit de omgeving en het plannen van je eigen project waar je echt van leert. Hoe zet je een solar systeem op? Hoe maak je een windturbine? Hoe zorg je dat je voldoende water op je land hebt? Dat is nu mijn strategie, om daar meer over te leren omdat het iets is waar ik voldoening uit haal. Ik weet dat het buiten in de natuur zijn en werken met mijn handen iets is wat bij mij past.

Geduld

Ik heb af en toe ook wel eens gedacht “waar de fuck ben je hier mee bezig?” Bijvoorbeeld toen ik afgelopen zomer onder een oude verroeste camper lag die ik ging opknappen terwijl ik geen verstand van auto’s had. Ik zat daar met zo’n krakkeding in Portugal, op een tijdelijke plek, zonder water en elektriciteit. Maar als je vervolgens van een afstand de hele situatie bekijkt en het voelt nog steeds goed, dan geeft dat toch weer vertrouwen. Ik wist dat ik geduld moest hebben voordat er duidelijkheid zou komen waar onze plannen op zouden uitlopen. Mocht het uiteindelijk echt niks worden, dan was dat zo. Maar om op basis van dat ene hersenspinsel ermee te stoppen, dat was ook niet de weg.

Wat zou ons nu helpen? Een half miljoen op de bankrekening om het stuk land te kunnen ontwikkelen zou niet verkeerd zijn! We willen er onder andere huisjes van natuurlijke materialen neerzetten, een meer aanleggen en bomen aanplanten. De kennis, handvatten en ondersteuning om Meraki te verwezenlijken is al aan alle kanten aanwezig. Het financiële knelpunt is op dit moment het meeste aan de orde.

 

klei huisje in wording - permacultuur

Vanuit Meraki Algarve zullen Bart en Jeroen inspirerende vakanties aanbieden op hun land. Vakanties waar ontspanning, natuur, sport, inspirerende eco projecten en praktijkervaring centraal staan. Bart en Jeroen streven ernaar om een zelfvoorzienende manier van leven te creëren en dit te delen met zij die zin hebben in verandering.

Mijn plek in de samenleving

Ik heb niet het gevoel dat ik door in Portugal te zijn uit de samenleving ben gestapt. Wij zijn net zo goed onderdeel van onze samenleving en we kunnen daardoor juist de samenleving van binnenuit proberen te veranderen. Ik denk dat het daarom ook zo belangrijk is wat jullie met Op Eigen Toeren doen. Het in kaart brengen van al die andere manieren. Dit kan mensen vertrouwen geven dat onze samenleving helemaal niet zo slecht is en dat je daar helemaal niet uit hoeft te stappen. Je trekt jezelf alleen uit de dagelijkse sleur van het leven in een Nederlandse stad. Want voor mij is de samenleving meer dan dat. De samenleving is het samen leven op deze planeet.

Energie

Energie. Het is zo veel. Wat mij altijd heel erg fascineert zijn de uitspraken van ‘s werelds grootste denkers, zoals Einstein of Tesla, die durven te beweren dat alles energie is en dat onze hele waarneembare realiteit bestaat uit energie en frequenties. Energie kan een lamp laten branden maar energie kan jou er ook toe zetten om tot actie te komen. Dit kan je zien als een perfect systeempje waarin het universum zegt “dit is iets wat jij graag wil doen; hier heb je energie, ga het maar doen.” Doe je iets wat niet echt bij jou past, dan geeft dat universum je niet zoveel energie want het is niet iets wat bij jou past. Dan zegt het universum “als jouw rationele verstand of de angst die je voelt ervoor zorgt dat je hiervoor kiest, dan moet je dat vooral doen, maar van mij krijg je geen energie want dat past niet bij jou.”

Binnenkort verschijnt deel II, waarin we spreken met Bart over zijn verhaal…

Volg Jeroen en Bart via instagram / facebook of ga naar hun website